Ο Ed Sheeran αποκάλυψε σε μια νέα συνέντευξη ότι μιλάει με την Taylor Swift, με τους δύο καλλιτέχνες να βρίσκουν κοινό έδαφος και να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον περισσότερο από ό,τι πιστεύει ο κόσμος. Μιλώντας στον Zane Lowe του Apple Music 1 για να προωθήσει το νέο του άλμπουμ «-» (προφέρεται «αφαίρεση»), ο Sheeran αποκάλυψε ότι εμπιστεύεται την Taylor Swift, λέγοντας: «Έχω μακροχρόνιες, μακροσκελείς συζητήσεις με την Taylor για πράγματα απλά γιατί νιώθω ότι είναι μια από τους μόνους ανθρώπους που καταλαβαίνει πραγματικά πού βρίσκομαι». «Είχα μια συνομιλία 20 ωρών μαζί της χθες και ήμασταν απλά — όλα όσα είχαμε στο μυαλό μας μιλήσαμε. Εννοώ ότι αυτό από μόνο του είναι ένα είδος θεραπείας, γιατί στην πραγματικότητα μιλάς με κάποιον που το παίρνει πραγματικά», συνέχισε. «Αυτό έχει όλα τα πράγματα για τα οποία αισθάνεστε και έχετε ανασφάλειες και πώς σας συμπεριφέρονται οι άλλοι ή πώς σας συμπεριφέρονται η οικογένειά σας, πώς σας αντιμετωπίζουν οι φίλοι σας. Βασικά είναι στην ίδια σφαίρα». Και πρόσθεσε: «Έχω παρόμοιο είδος φιλίας με τον Stormzy, όπου ξέρω τι περνάει και μπορούμε να το συζητήσουμε. Οι φίλοι του θα ήταν σαν τους φίλους μου, όπου λένε τα ίδια πράγματα».
Το «-» του Ed Sheeran κυκλοφορεί σήμερα και έχει λάβει μια κριτική τριών αστέρων από τον Nick Levine του NME, ο οποίος έγραψε: «Το μεγαλύτερο μέρος του «-» είναι μονόρυθμο, ένα συχνά μειονέκτημα των ήπιων styling παραγωγής του Dessner. Αν γίνει λίγο όμοιο κατά τόπους, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι πρόκειται για μια αυθεντική αναπαράσταση των προβλημάτων ψυχικής υγείας που ο Sheeran επεξεργαζόταν εκείνη την εποχή. Σίγουρα, μερικά από τα λυρικά ρεφρέν του –σπάζοντας κύματα, δάκρυα– προσθέτουν στην εντύπωση ότι το «-» είναι ένα αφιλτράριστο στιγμιότυπο της νοοτροπίας αυτού του καλλιτέχνη σε ιδιαίτερα χαμηλή άμπωτη». Ο Ed Sheeran κέρδισε πρόσφατα την υπόθεση λογοκλοπής του, στην οποία το τραγούδι της επιτυχίας του «Thinking Out Loud» κατηγορήθηκε για αντιγραφή του «Let’s Get It On» του Marvin Gaye. Οι κατηγορίες υποστήριζαν ότι ο Sheeran και η συν-σεναριογράφος Amy Wadge αντέγραψαν τον ρυθμό του τραγουδιού του 1973, καθώς και μια ανοδική σειρά τεσσάρων χορδών. Η υπόθεση αναφέρθηκε επίσης σε «εντυπωσιακές ομοιότητες» μεταξύ των δύο κομματιών που παραβιάζουν τα πνευματικά δικαιώματα.
