Οι κριτικοί μουσικής Guardian ψηφίζουν για τα 20 κορυφαία άλμπουμ τους. Οι ήχοι αυτής της καταμέτρησης περιλαμβάνουν ποπ ρυθμούς, όπως και σόουλ, τραπ ή κάποιο παραπλανητικό στυλ χορού δρόμου, όπως ρομπότ ή αλλιώς μανεκέν.
Κάνοντας check in καθημερινά θα βλέπετε τις νέες επιλογές. Ας δούμε τη δεύτερη δεκάδα!
39: Jeff Parker – Suite for Max Brown
Με παρορμητική αίσθηση και προς τιμή της μητέρας του, ο τραγουδιστής σε ρυθμούς funk, hip –hop και κοσμικής τζαζ κυκλοφορεί αυτό το νέο άλμπουμ, με πολλές σόλο επιτυχίες.
38: Kassa Overall – I Think I’m Good
Το αποτέλεσμα αυτού του άλμπουμ είναι σα να γνωρίζουμε ένα μυαλό γεμάτο από άγχος αλλά και χαιρετώντας την ευτυχία. Ένα αυτοσχέδιο άλμπουμ σε R&B ρομαντικούς ρυθμούς.
37: 21 Savage and Metro Boomin – Savage Mode II
Ακολουθώντας την ταινία του 2016 και χρησιμοποιώντας ήχους όπως του Mr Right Now ή το κλασσικό electro του Steppin διαμορφώνουν αυτό το άλμπουμ τραγουδιών. Η φωνή του Savage είναι χαρακτηριστική στη σύγχρονη ραπ, με μελαγχολικό ύφος και σκούρο χιούμορ, ενώ όλα τα κομμάτια συνδέονται με προφορικές δηλώσεις του Morgan Freeman.
36: The 1975 – Notes on a Conditional Form
Στο τέταρτο άμπουμ της μπάντας, ο Healy γνωρίζει πολύ καλά τις ατέλειες του, το σατίρισμα και το αίσθημα αδιαφορίας για το εγώ του, την πολιτική του αδυναμία.
35: Working Men’s Club – Working Men’s Club
Από το τραγούδι του αύριο στο riff του John Cooper Clarke, οι μελωδίες είναι επίμονες και ενθουδιώδεις, έτοιμες να εξαπολύσουν έναν κακώς συντονισμένο στρατό χορευτών ρομπότ, όταν ξανανοίγουν οι ντίσκο.
34: Freddie Gibbs and the Alchemist – Alfredo
Με δύο κλασσικά άμπλουμ παράλληλα με τη Madlib, ο Gibbs συνεχίζει την άλλη συνεργασία παραγωγών ονείρων με τον Alchemist. Οι ιστορίες του για τα ναρκωτικά και τις γυναίκες παραδίδονται σε μια ροή που έιναι απατηλά λαμπρή.
33: Charli XCX – How I’m Feeling Now
«Το πώς νιώθω τώρα πλημμύρισε με παραμβολές έναν οικείο ήχο σε όποιον μάχεται μέσω βιντεοκλήσεων το 2020. Ωστόσο αντικατοπρτίζει επίσης μία εσωτερική σύγκρουση μεταξύ σήματος και θορύβου, απόσπασης της προσοχής και ικανοποίησης».
32: KeiyaA – Forever, Ya Girl
Τραγουδούσε με μία οικειότητα που μετέφερε την πραγματική ανάπτυξη των σκέψεων από το ένστικτο έως την απόφαση, αναφερόμενη στους κακούς και στους ρατσιστές. Η μουσική ακούγεται σαν απόδραση. Η λυρική φιλοσοφία αυτού του άλμπουμ καθορίζει ένα δρόμο με τον οποίο μπορεί κανείς να δραπετεύσει.
31: US Girls – Heavy Light
Το Heavy Light παρακολουθεί τη ζωή και βρίσκει ένα άκαμπτο παιχνίδι σε κάθε βήμα, από τη γέννηση έως την εργασία και τελικά το θάνατο. Η Meg Remy απεικονίζεται με ένα μικρό παιδί στο εξώφυλλο – ένα σύμβολο ελπίδας.
30: Fleet Foxes – Shore
Ένα αφιέρωμα σε αποχωρημένους τραγουδοποιούς, όπως ο Richard Swift και ο Arthur Russell.
ΠΗΓΗ: theguardian.gr
