Από την Γεωργία Θεοδωρίδου
Χριστούγεννα: Μία θρησκευτική εορτή, που μέσα από αυτή, όλοι προσπαθούν να περάσουν μηνύματα αγάπης, αισιοδοξίας και κατανόησης για τον συνάνθρωπο. Έτσι και οι συγγραφείς μέσα από κάποια παλιά, αλλά παραδοσιακά και διαχρονικά παραμύθια και τους ήρωες των παραμυθιών τους, μεταδίδουν αυτό το μήνυμα. Πάμε να δούμε πέντε καλούς ήρωες, από κάποια Χριστουγεννιάτικα παραμύθια.
1. «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» του Hans Christian Andersen
«Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», του Hans Christian Andersen (1845), μιλάει για τα όνειρα και τις ελπίδες ενός ετοιμοθάνατου παιδιού.
Μία κρύα Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι μιας χιονισμένης πόλης - χαρούμενοι και ζεστά ντυμένοι, φορτωμένοι με ψώνια και δώρα - βάδιζαν βιαστικοί προς τα γιορτινά τους σπίτια, αγνοώντας μία μικρή ορφανή πλανόδια πωλήτρια. Με σβησμένη φωνή, ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε αλλά πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Τότε μια άμαξα πέρασε γρήγορα και η μικρή μόλις που πρόλαβε να τραβηχτεί στην άκρη του δρόμου. Το ένα της τσόκαρο τινάχτηκε μακριά - ένα αγόρι κουκουλωμένο ζεστά το πήρε και έφυγε τρέχοντας - ενώ τα σπίρτα έπεσαν από την ποδιά της και σκορπίστηκαν στον υγρό δρόμο. Το κοριτσάκι γονάτισε στο χιόνι και άρχισε να μαζεύει ένα-ένα τα μουσκεμένα σπίρτα. Αυτά ήταν όλο το βιός και όλος ο κόσμος της, αφού γονείς, σπίτι, οικογένεια ήταν μία μακρινή ανάμνηση γι’ αυτή. Έκανε παγωνιά, αλλά φοβόταν να γυρίσει στην τρώγλη της καθώς ο πατέρας της θα την χτυπούσε μην έχοντας πουλήσει τα σπίρτα. Σε κάποιο παράθυρο είδε ένα στολισμένο δωμάτιο και μία τρυφερή μανούλα να ταΐζει με στοργή και απέραντη αγάπη την κορούλα της. Τότε βούρκωσε. Αποκαμωμένη και μελαγχολική βρήκε καταφύγιο σε μια γωνιά και άναψε ένα σπίρτο για να ζεσταθεί. Στην λάμψη τους είδε αρκετά υπέροχα οράματα, συμπεριλαμβανομένων ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου και γιορτινών διακοπών. Το κορίτσι κοίταξε προς τον ουρανό είδε ένα πεφταστέρι και θυμήθηκε την αποθανούσα γιαγιά της να λέει πως ένα τέτοιο αστέρι σημαίνει πως κάποιος πέθανε και πάει στον παράδεισο. Καθώς άναψε το επόμενο σπίρτο είδε ένα όραμα με την γιαγιά της, ο μόνος άνθρωπος που την αντιμετώπισε με καλοσύνη και αγάπη. Άναβε το ένα σπίρτο μετά το άλλο για να κρατήσει το όραμα της γιαγιάς κοντά της για όσο περισσότερο μπορούσε. Το κοριτσάκι πέθανε και η γιαγιά της μετέφερε το πνεύμα της στον παράδεισο. Το επόμενο πρωί περαστικοί βρήκαν το νεκρό παιδί στην γωνιά, τριγυρισμένο από αναρίθμητα καμένα σπίρτα.
2. «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι» του Ευγένιου Τριβιζά
«Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι» του Ευγένιου Τριβιζά(2012), μιλά για ένα ποντικάκι που ήθελε να πιάσει τα αστέρια. Ο Τρωκτικούλης είναι ένα ποντικάκι πολύ-πολύ επίμονο. Έχει βάλει σκοπό του να αγγίξει ένα αστεράκι και κάνει τα πάντα για να τα καταφέρει. Οι προσπάθειες του μένουν άκαρπες, αλλά δεν το βάζει κάτω. Ο παππούς του προσπαθεί μάταια να το μεταπείσει. Και έρχεται η στιγμή που βλέπει το αστέρι στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Και τότε αρχίζει η περιπέτεια. Ένα όχι μόνο χριστουγεννιάτικο παραμύθι για τη δύναμη της θέλησης και της επιμονής στους στόχους μας.
3. «Ένα ελατάκι για τον Τάκη» του Ευγένιου Τριβιζά
«Ένα ελατάκι για τον Τάκη» του Ευγένιου Τριβιζά. Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι τα χριστουγεννιάτικα δέντρα έχουν ψυχή; Ότι μπορεί να στενοχωριούνται περισσότερο από εμάς όταν τα ξεστολίζουμε μετά τις γιορτές; Ο συγγραφέας το έχει καταλάβει από καιρό, γι’αυτό και αφιερώνει το συγκεκριμένο παραμύθι στα παραμελημένα δέντρα των πολυσύχναστων δρόμων που θα ήθελαν να τα στολίσει κάποιος μια χριστουγεννιάτικη νύχτα. Ο ήρωας του, ο Τάκης, γνωρίζει την ψυχή – ανθρωπάκι που κατοικεί στο δικό του μικρό έλατο και βρίσκει τη λύση για να μην είναι πια παραπονεμένο μόλις περνούν τα Χριστούγεννα.
4. «Τα Ξωτικά και ο Παπουτσής» των αδελφών Grimm
Τα Ξωτικά και ο Παπουτσής, των αδελφών Grimm. Οι αδερφοί Grimm δημοσίευσαν την Χριστουγεννιάτικη ιστορία Τα Ξωτικά και ο Παπουτσής το 1812. Αποτέλεσε μέλος της μεγάλης συλλογής παραμυθιών Children’s and Household Tales που εξέδωσαν και στην οποία οι ιστορίες αναφέρονταν σε ξωτικά, νεράϊδες και άλλα μυθικά πλάσματα. Στο παραμύθι αυτό κάθε βράδυ δυο μυστηριώδεις επισκέπτες τρυπώνουν στο εργαστήρι του φτωχού παπουτσή, φτιάχνουν τα ωραιότερα παπούτσια που υπάρχουν. Έτσι, κάνουν ευτυχισμένους και πλούσιους τον παπουτσή και τη γυναίκα του. Αλλά όταν εκείνοι ανακαλύψουν ποιοι είναι οι επισκέπτες, δηλαδή τα ξωτικά, βρίσκουν τον τρόπο να τους το ανταποδώσουν.
5. «Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών» του Ε. Τ. Α. Χόφμαν
Παραμονή Χριστουγέννων, ο νονός Ντρόσελμάγερ εμφανίζεται με δώρα για τα μικρά βαφτιστήρια του: Κομψές μπαλαρίνες, ένα δέντρο, όμορφα βιβλία, ένα εντυπωσιακό κάστρο και μια ξύλινη κούκλα καρυοθραύστη. Η Κλάρα ερωτεύεται τη παράξενη ξύλινη κούκλα, που έχει μορφή ανθρώπου. Όταν όμως το ρολόι σημαίνει μεσάνυχτα, το κορίτσι κοιμάται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο, όπου το χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει και οι κούκλες ζωντανεύουν, η μια μετά την άλλη και ρίχνονται στη μάχη με τα μεγάλα ποντίκια που εισβάλλουν στο δωμάτιο. Το κορίτσι παρασύρεται σε ένα απίστευτο ταξίδι με τον Καρυοθραύστη, ο οποίος κερδίζει τη μάχη και μεταμορφώνεται σε πρίγκιπα. Η Κλάρα και ο πρίγκιπας - Καρυοθραύστης ξεκινούν για ένα μαγικό ταξίδι. Περνούν από την Βασίλισσα του Χιονιού αλλά και από την χώρα των Ζαχαρωτών με την νεράιδα Ζαχαρένια. Η Κλάρα δεν θέλει να αποχωριστεί τον Καρυοθραύστη της, όμως την ημέρα των Χριστουγέννων καθώς ξυπνά κοντά στην οικογένειά της, το μόνο που κρατά στα χέρια της είναι ο Καρυοθραύστης, η κούκλα που της είχε χαρίσει ο νονός της.
