Στις 19/12/2001 έκανε πρεμιέρα η «Συντροφιά του Δαχτυλιδιού», το πρώτο μέρος του κινηματογραφικού άθλου του Πίτερ Τζάκσον που καθόρισε το σινεμά του φανταστικού.
Στις αρχές του περασμένου αιώνα στην Αμερική ήταν της μόδας η χρονοκάψουλα. Επρόκειτο για ένα μεταλλικό δοχείο, στο οποίο ο κάτοχος έβαζε μέσα ότι πίστευε πως αξίζει να διασωθεί, προς διευκόλυνση των ιστορικών του μέλλοντος, και στη συνέχεια το έθαβε στο έδαφος.
Σκεφτείτε τώρα, σαν υπόθεση εργασίας, ότι μετά από έναν, δυο πυρηνικούς πολέμους και τρεις, τέσσερις «Αποκαλύψεις» κάποιος άνθρωπος του –πολύ μακρινού, ελπίζω– μέλλοντος ανοίγει μια τέτοια και βρίσκει μέσα τα βιβλία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν. Με τόση ψυχαναγκαστική λεπτομέρεια έχει χτίσει το σύμπαν της Μέσης Γης αυτός ο σπουδαίος λογοτέχνης, μεριμνώντας να πλάσει από το γενεαλογικό δέντρο ενός χαρακτήρα που απλώς λέει γεια στη σελίδα 44 μέχρι ολόκληρες (και ολοκληρωμένες) νέες γλώσσες με δική τους γραμματική και συντακτικό, που εύλογα o άνθρωπος θα πίστευε πως όσα διαβάζει πραγματικά συνέβησαν πριν από την Καταστροφή. Κι έτσι μπορεί στον Νέο Κόσμο που θα προέκυπτε να έχτιζαν αγάλματα προς τιμήν του ηρωικού Φρόντο ή να χρειαζόσουν και άριστη γνώση της γλώσσας της Μόρντορ για να διοριστείς στο Δημόσιο, εκτός από το να διατηρείς καλές σχέσεις με έναν ντόπιο βουλευτή.
Δείτε την συνέχεια στο Lifo
