Η σημερινή σελίδα του «Ημερολογίου Μάχης» είναι μία από αυτές.

Ο Νίκος Αδαμάκης μιλά για τη ζωή του πριν τη διάγνωση, για τη δύναμη που έψαξε μέσα του και για το σημείο καμπής που δεν εξηγείται εύκολα.

Μιλά για τη Βικτώρια, που στάθηκε δίπλα του σε κάθε ανάσα.

Μιλά για το απρόσμενο, το ανεξήγητο, το βαθιά ανθρώπινο.

Τέσσερα χρόνια αγώνας.

Τέσσερα χρόνια που τον άλλαξαν.

Και σήμερα μοιράζεται τι σημαίνει να ξυπνάς και να λες: «Είμαι ακόμη εδώ».